همهگیری کرونا اقتصاد را به بحران فرو برده است. پناهندگان بهویژه بیشتر از دیگران هراس دارند. بیکاری آنها سریعتر از سایرین افزایش یافته است.
بهدلیل بیماری همهگیر ، اقتصاد در حال ضعف است. صدها هزار نفر در حال حاضر شغل خود را از دست دادهاند. از دست دادن شغل برای کارگران خارجی، بهویژه پناهندگان، سخت است. نرخ بیکاری مردم کشوهای مبدا پناهندگی از ماه مارس ۵.۶ درصد افزایش یافته است. این در حالیست که میزان بیکاری شهروندان اتحادیه اروپا حدود ۲ درصد بوده است. پناهندگان بیشترین آسیب را دیدهاند، اما به طورکلی مهاجران نیز چنین هستند. احسان ولیزاده از انستیتوی تحقیقات استخدامی (IAB) میگوید: «بحران کرونا از بحران مالی سال ۲۰۰۸، بیشتر به قشرهای آسیبپذیر ضربه زده است.»
چرا پناهندگان بهطور خاص شغل خود را در بحران کرونا از دست میدهند؟ والی زاده میگوید: «در سال های اخیر، بسیاری از پناهندگان در هتلها و رستورانها یا شرکتهای نظافت، کارهای دایمی و یا موقت پیدا کردهاند. اینها شغلهای هستند که بیشترین ضربه را در دوران کرونا متحمل شدهاند.»
نوع فعالیت نیز آشکارا نقش دارد. به عنوان مثال کار در مشاغل ساختمانی یا در صنعت نظافت را نمیتوان با مشاغل دیگر تغییر کاربری داد. در این حرفهها، به طور متوسط تعداد بیشتری از پناهندگان کار میکنند. اندازه و حجم شرکت نیز تأثیر دارد. به گفته والی زاده، پناهندگان و مهاجران بیشتر در شرکتهای کوچک و متوسط کار میکنند که ذخایر کمتری دارند و مجبور هستند کارمندان را سریعتر در یک بحران اخراج کنند.
اگر بحران اقتصادی ادامه یابد میتواند تهدیدی برای ادغام در بازار کار باشد. ولیزاده، محقق بازار کار، میگوید: «پیشرفت حاصل از ادغام در چند سال گذشته اگر اینگونه ادامه یابد، نخستیین گروهی که بیشترین ضربه را خواهد دید، پناهندگان و مهاجران خواهند بود.» خود پناهندگان و مهاجران نیز همین این احساس را دارند.
شرکتها می خواهند به کار پناهندگان ادامه دهند
الن بوتچر، سخنگوی شبکه “شرکت ها پناهندگان را ادغام می کند”، می گوید: «بسیاری از شرکتها سعی دارند کارمندان خود را حتی در بحران حفظ کنند.»
محمد علی موسوی پناهنده ۳۱ ساله افغان مقیم برلین نظر دیگری دارد. او سه سال پیش در یک دونری بهگونه پارهوقت مشغول به کار شد، اما در دوران اوج کرونا شغل خود را از دست داد. او میگوید: «سه سال پیش در یک دونری مشغول به کار شدم و در مقایسه با جاهای دیگر پول کمتری برایم میداد، اما چون شغل دیگری پیدا کرده نتوانستم ناگزیر به ادامه کار با همین دونری در این سالها شدم، هنگامی که دونریها و رستورانها در بحران کرونا بسته شدند، من هم شغلام را از دست دادم و یکبار دیگر برای دریافت کمکهای دولتی به اداره کار مراجعه کردم و زمانی که محدودیتهای کرونایی از برلین برداشته شد دوباره به همان دونری رفتم، اما این بار صاحب دونری برایم گفت که با حقوق قبلی نمیتواند برایم کار بدهد، زیرا مشتری کم است و درآمد با مصارف جور درنمیآید، من هم ناگزیر شدم با پول بهمراتب کمتری بار دیگر کار در دونری را شروع کنم. نمیدانم تا چه زمانی این بحران ادامه خواهد یافت، اما به راستی کرونا به کار و کاسبی ضربه زده است و بیشترین ضربه را کسب و کارهای کوچک و متوسط متحمل شده است.»
او میافزاید در این راستا بیشترین ضربه را پناهندگان و مهاجران میخورند، زیرا از یک سو به قانون این کشور آشنایی لازم را ندارد و نمیدانند چگونه از خود در برابر کارفرما دفاع کنند و از سوی دیگر ناگزیرند برای ادامه زندگی به کارهای شاق و طاقتفرسا رو بیاورند.
متن: نورااله رحمانی
Photo:Juergen Blume/epd
