استاد پیشین دانشگاه در کابل که با قدرتگیری دوباره طالبان، از کار محروم و خانه نشین شده بود، با دریافت بورسیه دکترا در آلمان حالا می خواهد به فعالیت علمی خود در حوزه حقوق زنان ادامه دهد.
وحیده رحمتی که حالا ۳۰ سال دارد، دوران مکتب را در ولایت غزنی و دوره لیسانس را در دانشگاه بلخ به پایان رسانده است. او سپس دوره ماستری (کارشناسی ارشد) را در دانشگاه کاتب در کابل تکمیل کرد و درهمانجا به عنوان استاد دانشگاه در در رشتههای حقوق بشر و جامعه شناسی مصروف تدریس گردید. پس از تسلط طالبان بر افغانستان، او به پاکستان رفت و پس از دوسال ازسوی نهادهای حامی پژوهشگران و استادان در معرض خطر مورد حمایت قرار گرفت و موفق به دریافت بورسیه تحصیلی سه ساله آلمان شد.
خانم رحمتی از طریق برنامه بورسیه آزاد دانشگاه وِختا «University of Vechta» موفق شد بورسیه دکتری را همزمان با موقعیت پژوهشگر در حوزه حقوق زنان در این دانشگاه به دست آورد. او بهتازگی همراه با خانوادهاش به آلمان مهاجرت کرده و فعالیت خود را بهعنوان پژوهشگر حوزه حقوق زنان و دانشجوی دکتری در این دانشگاه، زیر نظر و رهنمایی «پروفسور کورینا اونن» آغاز کرده است. به گفته رحمتی، استاد راهنمای او که از فعالان حقوق بشر است، از حمایت و همکاری در زمینه پژوهشهای مرتبط با زنان افغانستان ابراز خرسندی کرده است.
رحمتی میگوید که برای او، حمایت خانواده بهویژه در بُعد عاطفی از طریق ایجاد انگیزه و کاهش فشارهای روانی زیاد تاثیر گزار بوده است.
تجربه دانشگاه در آلمان
او دوره دکتری خود را در دانشگاه «وِختا» در حوزه جندر و مطالعات زنان ادامه خواهد داد.
با این حال بانو رحمتی از فراهم شدن زمینه تحصیل در آلمان خشنود است «احساس خوب و رضایتبخشی دارم. در محیطی قرار گرفتهام که علم در آن ارزشمند است و میتوانم بدون ترس و نگرانی به تحصیل، کارهای حرفهای و پژوهشی ام ادامه دهم. دوباره به زندگی علمیام بازگشتهام؛ هویت حرفهایام را باز یافته ام و مسیری را ادامه میدهم که سالها با تلاش و دشواری بسیار برای آن کوشش کرده بودم، اما ناگهان با حاکمیت طالبان از آن محروم شدم.»
تجربه او از دانشگاه در آلمان چیست؟
او گفت: «تجربهی من از دانشگاه در آلمان در عین حال که بسیار ارزشمند و یک فرصت عالی است، با چالشهایی نیز همراه بوده است. تفاوتهای فرهنگی، چالشهای یادگیری زبان آلمانی و سازگاری با نظام آموزشی جدید از جمله این موارد است. در کنار فعالیتهای پژوهشی و آکادمیک، همزمان مشغول یادگیری زبان آلمانی نیز هستم.»
طالبان حاکم بر افغانستان، زنان را از کار و آموزش و دختران بالاتر از صنف ششم را از رفتن به مکتب منع کرده اند. رحمتی گفت: «من این فرصت را آغاز یک تعهد میبینم؛ تعهد برای اینکه دانش و جایگاه علمیام را در خدمت بازتاب واقعیتهای حاکم جامعه (افغانستان) قرار دهم، صدای کسانی باشم که امکان شنیده شدن را ندارند، و در حد توانم در مستندسازی و تحلیل نابرابریها بخصوص نابرابری و تبعیض جنسیتی (زنان در افغانستان) سهم داشته باشم و نشان دهم چه نابرابریهای عمیق و دردناکی در جامعه ما وجود دارد.»
سید قدیر وفا
Foto: Wahida Rahmati
