در سومین سالگرد قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی شنبه، ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، تظاهراتی در «میدان اورانیِن» برلین برگزار شد. این تظاهرات که به طور مشترک و همزمان در هشت کشور دیگر نیز برنامهریزی شده بود، با حمایت کانون پناهندگان سیاسی برلین، کمیته پشتیبانی از مبارزات دموکراتیک مردم ایران و کادر درمان برلین برای حقوق بشر و دموکراسی برگزار شد. با چند نفر از شرکتکنندگان در این تظاهرات گفتوگو میکنم.
باید نقد را از خودمان شروع کنیم
کبرا دارستانی ۲۱ سال است که از ایران به آلمان مهاجرت کرده است. میگوید: «امروز برای ابراز همدری با هموطنانم در ایران که جانشان را برای آزادی گذاشتهاند، در تظاهرات شرکت کردهام و آرزو میکنم که مردم ایران با هم متحد شوند و علیه حکومت برخیزند. اعتقاد دارم که ما همه منحصربهفرد و توانمند هستیم و باید یکدیگر را با اندیشههای گوناگون بپذیریم. ما تنها با بودن در کنار یکدیگر موفق میشویم. باید نقد را از خودمان آغاز کنیم وگرنه به آزادی نخواهیم رسید.»
او درباره میزان استقبال از این تظاهرات میگوید: «متاسفانه جمعیت کمتر از چیزی است که انتظارش را داشتهام. متاسفانه اپوزیسیون در خارج از کشور با هم اتحاد ندارند و دقیقا جمهوری اسلامی همین را میخواهد. ما باید همه با هم زیر یک پرچم که پرچم ایران است، نه پرچم جمهوری اسلامی، همبستگی داشته باشیم و به عقاید هم احترام بگذاریم زیرا «من» به تنهایی بوی دیکتاتوری میدهد. وقتی اینجا نتوانیم همدیگر را تحمل کنیم، چگونه میتوانیم ایرانی واحد داشته باشیم؟ فراموش نکنیم که ایران متعلق به کسی نیست، بلکه ما متعلق به ایران هستیم.»
زنکشی و خشونت علیه زنان یک مسئله جهانی است
با دختری جوان و آلمانی که در این تظاهرات سخنرانی کرده است، گفتوگو میکنم. او تمایلی ندارد که عکس و نامش در گزارش ذکر شود. میگوید: «من عضو سازمان زنان جوان Zora هستم که روی پرچممان نوشته: برای آزادی زنان و انقلاب آنها مبارزه میکنیم. من آلمانی هستم و هرگز به ایران سفر نکردهام، اما فکر میکنم خشونت علیه زنان یک مسئله جهانی است. آمار خزنکشی در آلمان هم افزایش یافته است، اما مردسالاری و زنکشی تنها محدود به یک کشور نمیشود و ملیت نمیشناسد. ما با تمام زنان جهان ابراز همبستگی میکنیم.
قتل حکومتی مهسا امینی به عنوان یک زن برای من و دیگر زنان آلمانی تکاندهنده بود. وقتی سه سال پیش خبر کشته شدن مهسا امینی را شنیدم، برایم خبر تازهای نبود چون زنکشی پیش از آن هم اتفاق افتاده بود. اما احساس خشم داشتم از اینکه یک زنکشی دیگر هم اتفاق افتاده است. اول احساس غم داشتم و بعد خشمی که به مرور تبدیل به مقاومت شد. احساس کردم خواهری را در این دنیا از دست دادهام. مهسا امینی با مقاومتی که از خود در برابر گشت ارشاد نشان داد، نیروی مقاومت را در ما زنها قویتر کرد.»
انقلاب «زن زندگی آزادی» هنوز ادامه دارد
سهیلا مسافر از کمیته دفاع از زندانیان سیاسی میگوید: «امروز با بیست نهاد دیگر از هشت کشور همزمان با یک پوستر و یک اطلاعیه جمع در گرامیداشت قتل ژینا مهسا امینی و انقلاب زن زندگی آزادی جمع شدهایم و میخواهیم بگوییم که این انقلاب هنوز ادامه دارد.»
او در ادامه میگوید: «امروز وظیفه ما از دیگر روزها بیشتر است چون زندانیان سیاسی ما در ۵۱ زندان ایران اسیرند. تنها در هفته گذشته دو زندانی سیاسی اعدام شدند. ما واقعا باید صدارسانی کنیم و امیدوارم که تمام پناهندگانی که اینجا آمدهاند و توانستهاند اقامت بگیرند و دسترسی به پاسپورت آلمانی پیدا کنند، وجدانشان بیدار شود و صدارسانی کنند.»
به کاروان پناهندگان خوشآمد میگویم
با حمید نوذری، مسئول کانون پناهندگان، که یک مرکز مشاوره برای پناهجویان ایرانی و افغان در برلین است، گفتوگو میکنم. او در سخنرانی خود به کاروان پناهندگان در برلین خوشامد گفت. میگوید: «یک هفته است که کاروان پناهندگان در همبستگی با کاروانی که ۱۰ سال پیش از جنوب آلمان در اعتراض به محدودیت حق پناهندگی به راه افتاد، حرکت خود را آغاز کرده است. این کاروان از یک هفته پیش از ایالت زاکسن آنهالت شروع به حرکت کرد. امروز از برندنبورگ میگذرد و سپس به برلین میرسند. چادرهایی که اینجا برپا شده است، برای خوشامدگویی به آنهاست. آن ها از امروز ۲۰ سپتامبر تا ۲۷ سپتامبر در اعتراض به سیاستهای خشن و ضدپناهجویی دولت آلمان و گرایش به راستِ بیشتر نهادها و احزاب آلمانی کمپ اعتراضی برگزار میکند. ما از مدعوین اینجا خواهش میکنیم که به این کمپ سر بزنند و همبستگی خود را با آنها اعلام کنند. برلین آخرین نقطه آنهاست و پس از آن به شهر دیگری نمیروند.»
