مرکز اسکان تمپلهوف که بیش از ۱۸۰۰ نفر در آن زندگی میکنند، یکی از بزرگترین محلهای اسکان مهاجران و پناهجویان در برلین است. ترکیب عوامل اجتماعی و روانی شامل فشار روانی، کمبود امکانات شخصی و ازدحام باعث افزایش خطر خشونت، خودکشی و اعتیاد شده است. به گزارش تاگس اشپیگل، مطالعات و گزارشهای محلی نشان میدهند که چنین شرایطی نه تنها برای ساکنان مشکلساز است، بلکه هزینههای بالای اقتصادی و اجتماعی نیز به شهر تحمیل میکند.
ایجاد مراکز اسکان غیرمتمرکز، رعایت استانداردهای فضای مسکونی و دسترسی به خدمات درمانی و روانشناسی، به عنوان راهکارهای فوری و بلندمدت توصیه شدهاند. کارشناسان و فعالان اجتماعی بر این باورند که بدون اصلاح شرایط زندگی، خطرات روانی و اجتماعی افزایش مییابد و یک بحران انسانی و مدیریتی جدی شکل میگیرد.
مرگ، خشونت و فشار روانی
مرکز اسکان تمپلهوف طی سالهای اخیر شاهد چندین مورد مرگ و خودکشی بوده است. در سال ۲۰۲۵، سه مورد مرگ ناشی از مسمومیت گزارش شد که به مصرف بیش از حد الکل مرتبط بود و یک خودکشی خارج از محل نیز رخ داد. سال ۲۰۲۶ نیز شامل دو تلاش برای خودکشی و یک خودکشی دیگر بود.
خشونت میان ساکنان تقریباً هر ماه رخ میدهد و شامل درگیریهای جسمی و تهدیدهای لفظی است. کارکنان مرکز اسکان اعلام میکنند که تنشها پس از بسته شدن مرکز اسکان تیگل و انتقال ساکنان آن به تمپلهوف افزایش یافته است. فشارهای روانی و خشونت مزمن باعث ایجاد احساس ناامیدی، بیقدرتی و استرس دائمی در ساکنان شده است.
ازدحام، محدودیت فضا و امکانات کم
کانتینرهای این مرکز اسکان کوچک هستند و معمولاً سه نفر در ۱۲ متر مربع زندگی میکنند، در حالی که استاندارد شهری دو نفر در ۱۵ متر مربع را توصیه میکند. فضای محدود باعث کاهش حریم شخصی و افزایش تنشهای بین ساکنان میشود.
ساکنان دسترسی محدودی به سرویسهای بهداشتی و امکانات پخت و پز دارند و اکثر غذاها به صورت مرکزی ارائه میشود. روانشناسان هشدار میدهند که چنین شرایطی سطح استرس، اضطراب و احتمال بروز بیماریهای روانی را افزایش میدهد و باعث میشود مکانیزمهای ناسالم مقابلهای مانند اعتیاد به الکل در میان ساکنان شایع شود.
اعتیاد، سلامت روان و نیاز به مراقبت
حدود ۵۰ مرد در این مرکز اسکان دچار اعتیاد شدید به الکل هستند. رواندرمانگران میگویند فشار روانی مداوم، سر و صدای زیاد و کمبود فضای شخصی باعث تشدید بیماریهای روانی و افزایش رفتارهای پرخطر میشود. اعتیاد اغلب به عنوان مکانیزم مقابلهای برای مدیریت استرس و شرایط دشوار به کار گرفته میشود.
ساکنان به ویژه مردان مجرد، بیش از مدت زمان استاندارد سه ماه در مرکز اسکان میمانند. میانگین اقامت برای برخی بیش از یک سال است، در حالی که امکانات محدود و نبود خدمات پزشکی کافی، سلامت جسمی و روانی آنان را به خطر میاندازد.
تجربه عملی نشان میدهد که نبود فعالیتهای اجتماعی و آموزشی نیز باعث انزوای بیشتر ساکنان میشود و فشار روانی و تنشهای اجتماعی را تشدید میکند.
نیاز فوری به اصلاحات و راهکارها
کمبود دسترسی به مراقبتهای پزشکی و روانشناسی باعث شده بسیاری از ساکنان با مشکلاتی به اورژانس مراجعه کنند که میتوانستند در محل درمان شوند. افتتاح یک مرکز پزشکی در آینده نزدیک برنامهریزی شده، اما زمان دقیق آن هنوز مشخص نیست.
فعالان و مدیران مرکز اسکان تأکید میکنند که رعایت استانداردهای شهری و کاهش ازدحام، اولویت فوری است. ایجاد مراکز اسکان غیرمتمرکز، دسترسی سریع به پزشک و رواندرمانگر و فراهم کردن امکانات آموزشی و اجتماعی، میتواند خطر بحران انسانی را کاهش دهد.
وجود بیش از ۱۸۰۰ نفر در این مرکز اسکان، ترکیب متنوعی از ملیتها و خانوادهها، و طولانی شدن اقامت برخی ساکنان، فشارهای اقتصادی، اجتماعی و روانی را دوچندان کرده است. اقدامات فوری برای بهبود شرایط، کاهش خشونت و پیشگیری از آسیبهای روانی و جسمی ضروری است.
Foto: Leonie Asendorpf/dpa
