نوروز در افغانستان
زهرا حسینی، حدود یک ماه است که به آلمان آمده و حالا نخستین نوروزش را در غربت تجربه میکند. او میگوید تجلیل از نوروز در آلمان در مقایسه با افغانستان بسیار کمرنگ است.
زهرا در شهر مزار شریف زندگی میکرد؛ شهری که نوروز در آن با شور و شکوه خاصی برگزار میشد. در مزار شریف، نوروز را میله گل سرخ نیز مینامند، چرا که همزمان با شکوفهدادن گلها، شهر رنگ و بوی تازهای میگرفت و مردم از ولایتهای مختلف برای اشتراک در این جشن به مزار میآمدند.
یکی از مهمترین مراسمها، جنده بالا بود که هر سال با حضور گسترده مردم در روضه شریف برگزار میشد. اما به گفته زهرا، با آمدن طالبان این مراسمها و بهطور کلی تجلیل از نوروز کمرنگ شده است.
زهرا پیش از آمدن به آلمان، چهار سال را نیز در ایران بهخاطر تحصیل سپری کرده است. او میگوید: «در ایران هم نوروز تجلیل میشد، اما آن حس و بویی که کنار خانواده داشتم، دیگر نبود.»
با این حال، به گفته او نوروز در ایران تفاوتهایی با افغانستان دارد: «در ایران رخصتی نوروزی ۱۴ روز است و در روز سیزدهم، مردم به طبیعت میروند و سیزدهبدر را تجلیل میکنند.»
نوروز در غربت
اما امسال، نوروز برای زهرا معنای متفاوتی دارد. او که اولین نوروزش را در آلمان میگذراند، از احساسش چنین میگوید: «حس خوبی ندارم. دور از خانواده هستم و تنها این نوروز برایم کاملاً رنگ و بوی دیگری دارد.»
به گفته او، تنها دوری از خانواده نیست که این حس را سنگینتر میکند، بلکه وضعیت جاری در افغانستان نیز بر حال و هوایش تأثیر گذاشته است: «در این پنج سال، مردم ما در افغانستان هیچ دلخوشی برای تجلیل از چنین مناسبتهایی ندارند. آنها زیر حاکمیت یک گروه تروریستی زندگی میکنند و جهان هم گویا مردم افغانستان را فراموش کرده است.»
با اینهمه، زهرا باور دارد که مهاجرت حتی در امنیت نمیتواند درد دوری از وطن را از بین ببرد: «ما هرجای دنیا هم که در آرامش زندگی کنیم، باز هم گوشهای از قلبمان برای وطن و مردممان ناراحت است.»
او میافزاید که نوروز و عید برای بسیاری از مهاجران، بیشتر از آنکه جشن باشد، یادآور دلتنگی است: «وقتی فقط میتوانی از پشت تلفن به خانوادهات تبریک بگویی و کنارشان نباشی، دیگر فرقی نمیکند عید باشد یا یک روز معمولی.»
با این حال، زهرا هنوز هم برای نوروز معنایی روشن در دل دارد: «نوروز برای من سال نو، بهار نو و مهربانی است؛ آرزو دارم روزی برسد که وطنم از درد و رنج دور باشد، دیگر کلماتی مثل انفجار و انتحار شنیده نشود و مردم ما آزادانه زندگی کنند با همان آزادی که حق انسانیشان است.»
Foto: Sharif Ahmadi
