امروز ۲۵ نوامبر مصادف است با روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان؛ روزی برای یادآوری زخمهایی که همچنان بر تن و روان زنان و کودکان سنگینی میکند.
براساس گزارش تازه اداره فدرال جنایی آلمان (BKA)، حجم واقعی خشونت خانگی بسیار فراتر از موارد ثبتشده است. رئیس این اداره هولگر مونش، میگوید تنها کمتر از پنج درصد موارد گزارش میشود. رقمی که بر اساس یک مطالعه نیمهتمامِ حوزه تاریک خشونت، بهدست آمده و نتایج کامل آن در اوایل سال آینده منتشر خواهد شد.
به گزارش تاگسشاو، افزایش عوامل فشارزا، از جمله بیکاری و کمبود شدید مسکن یکی از دلایل بالا رفتن تعداد پروندهها عنوان شده است. از سوی دیگر، کمپینهای آگاهیرسانی و توسعه خدمات حمایتی باعث شده برخی قربانیان بیشتر از گذشته به پلیس مراجعه کنند، هرچند اکثریت هنوز سکوت میکنند.
تعریف خشونت خانگی
بهگفته اداره فدرال جنایی آلمان، خشونت خانگی شامل تمام اشکال خشونت جسمی، جنسی و روانی در روابط خانوادگی یا عاطفی است. چه دو طرف در یک خانه زندگی کنند یا نه. این خشونت شامل قتل، ضربوشتم، تهدید، تجاوز جنسی، ازدواج اجباری، سوءاستفاده از کودکان، قاچاق انسان، و حتی بهرهکشی جنسی میشود.
آمارها چه میگویند؟
گزارش تازه اداره فدرال جنایی آلمان در بخش «خشونت خاص علیه زنان» نشان میدهد که موارد خشونت در بسیاری از حوزهها رو به افزایش است. در این گزارش آمده که ۵۵۸ مورد جرم زنستیزانه در گروه جرایم سیاسی ثبت شده که نسبت به سال گذشته ۷۳٫۳ درصد افزایش داشته است. همچنین ۵۳ هزار و ۴۵۱ زن قربانی جرایم جنسی شدهاند و این رقم افزایش ۲٫۱ درصدی را نشان میدهد.
در همین حال، خشونت دیجیتال علیه زنان نیز شش درصد افزایش یافته و شامل تهدید، انتشار تصاویر بدون رضایت و آزار آنلاین است. بهگفته این اداره، آمار مربوط به قتل، قاچاق انسان و سایر انواع خشونت نیز بالا رفته، هرچند برخی موارد در چند گروه همزمان ثبت میشوند، زیرا خشونت خانگی نیز در این دستهها قرار میگیرد.
خشونت علیه زنان، آینده کودکان را چگونه تباه میکند؟
براساس یک گزارش دیگر، خشونت خانگی تنها یک درگیری میان دو بزرگسال نیست. بلکه، تجربهای سنگین است که روان و زندگی کودک را عمیقاً تحت تأثیر قرار میدهد. براساس گفتههای نوا اورسپرانگ از سازمان «بیگ» برلین، در نزدیک به نودونُه درصد موارد خشونت علیه زنان، کودکان نیز شاهد یا شنونده این رویدادها هستند. حتی اگر در اتاقی دیگر باشند، صدای فریاد، شکستن وسایل یا گریه مادر را حس میکنند و این تجربه در وجودشان ثبت میشود.
گزارشها میافزاید که پیامدهای این وضعیت برای دختران و پسران متفاوت ظاهر میشود: دختران بیشتر به اضطراب، گوشهگیری و کاهش اعتمادبهنفس دچار میشوند و پسران رفتارهای تهاجمی، پرخاشگری و واکنشهای ناگهانی نشان میدهند. این الگوها بعدها در روابط عاطفی و اجتماعی تکرار میشوند و کودکان تصور میکنند سکوت یا خشونت راه حل مشکلات است.
در کنار این پیامدها، کمبود ظرفیت خانههای امن و عدم دسترسی به مشاوره تخصصی، بحران را عمیقتر میکند. بسیاری از مادران با کودکانشان هفتهها منتظر نوبت میمانند و کودکان برای دریافت درمان روانی با صفهای طولانی روبهرو هستند. کارشناسان تأکید میکنند جامعه نقش تعیینکننده دارد. تشخیص زودهنگام نشانهها، تماس با مراکز حمایتی و همراهی با مادر و کودک میتواند چرخه خشونت را متوقف کند. زیرا، کودکان در این شرایط فقط تماشاگر نیستند. بلکه، آنان قربانیان اصلیاند و زخمهای این تجربه تا بزرگسالی همراهشان میماند.
واکنش سیاستمداران و سازمانهای مدنی
وزیر دادگستری ایالت راینلند-فالتز، استفانی هوـبیگ (SPD)، اعلام کرده قربانیان خشونت خانگی قرار است حق دسترسی به همراهی رواندرمانی اجتماعی در روند دادگاه را دریافت کنند. با این حال، سازمانهای اجتماعی هشدار میدهند که حمایتها کافی نیست. به عنوان مثال، دییاکونی آلمان گزارش داده که بودجه برخی خانههای امن زنان و مراکز مشاوره نه تنها افزایش نیافته بلکه کاهش یافته و هزینههای پرسنلی و تورمی جبران نمیشود.
راههای کمک
خط تلفن ویژه «خشونت علیه زنان» به شماره 116 016، همه روزه ۲۴ ساعت، رایگان، محرمانه و در ۱۹ زبان، از جمله فارسی و پشتو خدمات مشاوره و حمایت ارائه میدهد.
