یک سوم دانشجویان آلمان به دلیل حمایت مالی ناکافی و هزینه بالای مسکن در فقر زندگی میکنند. فشار روانی بر دانشجویان در حال افزایش است و کارشناسان نگران پیامدهای آتی این وضعیت هستند.
شرایط نامناسب زندگی دانشجویان پس از آنکه دادگاه قانون اساسی فدرال در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۴ شکایت یک دانشجو را رد کرد، تشدید شد. این دانشجو درخواست کرده بود که مبلغ BAföG افزایش یابد چون مبلغ کنونی حتی برای کمترین نیازهای دانشجویان کافی نیست. با این حال، دادگاه اعلام کرد که هیچ حق قانونی برای دریافت کمک مالی از دولت برای تحصیلات عالی وجود ندارد.
امی کرافت، عضو هیئت مدیره «اتحادیه آزاد انجمنهای دانشجویی» (fzs)، این تصمیم را مانند «سیلی به صورت دانشجوها» توصیف کرد و گفت این حکم به معنای این است که دانشجویان حق پایینترین استانداردهای زندگی را هم ندارند. به گفته کرافت، دانشجویانی که قادر به تأمین هزینههای تحصیل خود نیستند، ممکن است مجبور به انتخاب کار یا آموزش فنی شوند که منجر به از دست دادن نیرو کار ماهر برای آینده آلمان خواهد شد. این مسئله اکنون چالش بزرگی برای وزارت آموزش فدرال است که باید فاصله زیاد بین هزینههای تحصیل و حمایت مالی موجود را برطرف کند.
مبلغ BAföG برای دانشجویان کافی نیست
به گفته رسانه تاگزشاو، ماتیاس آنبول از اتحادیه دانشجویان آلمان در برلین، تصمیم دادگاه را مشکلساز میداند. او میگوید حدود یک سوم دانشجویان با کمتر از ۸۰۰ یورو در ماه زندگی میکنند. هزینه یک اتاق مشترک به طور متوسط ۴۸۹ یورو در ماه است و در مونیخ حتی به ۷۹۰ یورو نیز میرسد. تنها ۱۲ درصد دانشجویان از کمکهزینه دولتی BAföG بهرهمند هستند که به طور متوسط ۴۷۵ یورو به اضافه ۳۸۰ یورو کمک هزینه مسکن، مجموعا ۸۵۵ یورو دریافت میکنند. حتی کسانی که بالاترین نرخ BAföG یعنی ۹۹۲ یورو را دریافت میکنند نیز زیر خط فقر هستند.
براساس گزارش اتحادیه رفاه اجتماعی آلمان، ۳۶ درصد از دانشجویان در سال ۲۰۲۳ با فقر روبهرو بودند. بیش از ۸۰ درصد از دانشجویانی که به تنهایی یا در آپارتمانهای مشترک زندگی میکنند نیز فقیر هستند. امی کرافت از fzs تاکید میکند که دانشجویان نه تنها حق دارند مانند همه افراد مسکن مناسب و غذای خوب داشته باشند، بلکه هزینههای زیادی نیز دارند. برای نوشتن کارهای پژوهشی به لپتاپ نیاز دارند و باید شهریه و سایر هزینههای تحصیلی را نیز پرداخت کنند.
تقاضا برای تنظیم خودکار BAföG
امی کرافت، ماتیاس آنبول و یوآخیم راک خواستار افزایش قابل توجه کمک هزینه BAföG هستند. آنها تأکید میکنند که نرخ BAföG باید به طور خودکار و منظم براساس قیمتها و درآمد افراد تنظیم شود. کرافت همچنین خواستار این است که BAföG دوباره به یک بودجه صد در صدی تبدیل شود تا دانشجویان پس از فارغالتحصیلی بدون بدهی باقی بمانند. در حال حاضر، دانشجویان نیمی از کمکهای دریافتی را باید بازپرداخت کنند که باعث میشود بسیاری از افراد، به ویژه خانوادههای کم درآمد، از تحصیلات دانشگاهی بترسند زیرا نگران بدهی تا ۱۰ هزار یورو هستند. آنبول بر اهمیت سرمایهگذاری در آموزش تأکید میکند و میگوید که دانشجویان امروز پزشکان، معلمان، متخصصان IT و مهندسان فردا هستند و کشور نمیتواند از آنها چشمپوشی کند.
بازسازی دانشگاهها عقب افتاده است
به گفته تاگزشاو، دانشگاههای آلمان با مشکل جدی فرسودگی ساختمانها روبهرو هستند که تدریس و پژوهش موثر را دشوار میکند. امی کرافت از شرایط خطرناک مانند نفوذ آب از پریزها یاد میکند. ماتیاس آنبول از دولت میخواهد که بازسازیهای عقبافتاده را از سر گیرد. هزینه تعمیرات ۶۰ میلیارد یورو برآورد شده است. دولت فدرال باید در این زمینه به دولتهای محلی کمک کند.
تعداد خوابگاه بسیار کم است
آنبول بر لزوم ادامه برنامه «زندگی جوان» که از ساخت خوابگاههای دانشجویی حمایت میکند، تاکید میکند. در حال حاضر، تنها ۲۴۰ هزار خوابگاه برای حدود سه میلیون دانشجو وجود دارد. بیشتر دانشجوها مجبورند به بازار آزاد مسکن رو بیاورند یا با والدین زندگی کنند.
کمبود مراکز مشاوره برای دانشجویان
شرایط دشوار زندگی باعث افزایش فشار روانی بر دانشجویان و پر شدن مراکز مشاوره شده است. آنبول بر نیاز به سرمایهگذاری بیشتر در بخش خدمات حمایت از دانشجویان تاکید میکند.
Bild: Canva Pro
