Bild: dpa/Patrick Pleul
13. ژانویه 2022

ارتش آلمان، خانواده‌هایمان را به حال خود رها کرده!

پنج ماه پس از به قدرت رسیدن طالبان، هنوز تعداد زیادی از پناهجویان در برلین، منتظر هستند تا بستگان‌شان از افغانستان خارج شوند. به گفته شورای پناهندگان برلین، چندین هزار نفر در افغانستان همچنان در انتظار نجات هستند، هرچند ماه‌ها پیش، از آلمان تاییدیه پذیرش دریافت کرده‌اند.

“ابو توران” و برادرش “احمد” از مهاجرینی هستند که به شدت نگران وضعیت خانواده خود در افغانستان هستند. آنها ماه‌هاست در مقابل وزارت خارجه در” برلین میته”، برای پذیرش خانواده خود و سایر کارکنان محلی افغان تظاهرات می‌کنند.

ابو توران از پنج عضو خانواده‌اش می‌گوید که جان خود را برای سربازان آلمانی به خطر انداختند. اما زمانی که سرزمینشان به دست طالبان افتاد، به حال خود رها شدند. این جوان ۲۲ ساله که شش ماه است در برلین زندگی می‌کند، می‌گوید که به ویژه برای جان برادرش که هنوز در افغانستان است می‌ترسد. برادرش “ماهان” دکتر است و از سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۸ برای بوندسوهر در نزدیکی مزارشریف کار می‌کرد. ابو توران در مصاحبه‌ای گفت: “طالبان او را در پایان ماه سپتامبر پیدا کرده و ربودند. او روزهای زیادی شکنجه  شد.”

پدرشان به طور اتفاقی توانست ماهان را پیدا کند. او با خرج کردن پس انداز خانواده، پول قرض و دو ماشین، پسرش را از طالبان خرید. توران می‌گوید: «طالبان موهای او را با چاقو تراشیده بودند، او را با کابل و ترکه چوبی کتک زدند و همه جای بدنش زخمی شده است. او بالاخره باید خارج شود. او نیاز فوری به کمک پزشکی دارد، باید هر روز چهار داروی مختلف مصرف کند. او نمی‌تواند کشور را به تنهایی ترک کند. اما هیچکس اجازه ندارد با او بیاید.”

فقط یک سوم از کارکنان محلی و بستگان نجات داده شدند!

خانواده از ترس طالبان، پاسپورت ماهان و تمام مدارک دیگری که نشان می‌داد با ارتش آلمان کار می‌کردند، را سوزاندند. ماهان فقط در لیست تخلیه قرار گرفت چون هنوز یک پسر عمو در خانواده وجود دارد که او هم برای نیروهای مسلح کار می‌کرد. ابو توران می‌گوید نام ماهان هم در قراردادش هست؛ در کنار نام یک ژنرال ارتش آلمان.

ابوتوران، سند را به وزارت خارجه ارائه کرد. دو ماه پیش، برادرش تاییدیه پذیرش از آلمان دریافت کرد؛ اما او هنوز خارج نشده است.
همانطور که وزارت کشور فدرال (BMI) در پاسخ به درخواست گروه پارلمانی جناح چپ در بوندستاگ در اواسط ماه دسامبر گفت، صدها نفر دیگر از یاران ارتش آلمان، در افغانستان در حال حاضر در شرایط اضطراری مشابه هستند. بر این اساس برای ۲۵۰۰۰ کارمند محلی و بستگان آنها نامه پذیرش صادر شد. با این حال، تاکنون، تنها یک سوم مردم به آلمان رسیده‌اند: ۱۳۰۰ کارمند محلی و ۴۷۰۰ عضو خانواده.

برلین بر برنامه پذیرش خود اصرار دارد

در جلسه ۱۴ دسامبر، سنای برلین تصمیم گرفت تا اعضای خانواده افغان سریعتر در برلین پذیرفته شوند. به دلایل بشردوستانه، قرار است قوانین پذیرش برای بستگان پناهندگان افغانی که قبلاً در برلین زندگی می‌کنند، وضع شود. با این حال آنچه برلین برای گسترش این مقررات نیاز دارد، تایید وزارت کشور فدرال است.

همین امر در مورد برنامه پذیرش ۵۰۰ پناهجوی افغان که سنا می‌خواهد همراه با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد توسعه دهد، صدق می‌کند. این برنامه دولتی برای افرادی است که به هر حال از دولت فدرال پذیرش آلمان را دریافت نکرده‌اند. این امر نیز نیازمند تایید وزارت کشور است.

برادرانی که برای نجات برادر خود می‌جنگند…

ابو و احمد توران قبلاً در سال ۲۰۱۶ از مزار شریف از طریق مسیر مدیترانه به آلمان گریخته بودند. به برادران هنوز پناهندگی داده نشده است. بلکه آنها فقط برای سال‌ها تحمل شده‌اند. این دو برادر، با ورود به آلمان از هم جدا شدند و در شهرهای مختلف توزیع شدند، ابو توران، به بیله فلد آمد، برادر بزرگترش احمد به فرانکفورت آم ماین، فرستاده شد. ابو توران می‌گوید، برادرش احمد به مدت ۹ سال به عنوان مترجم برای نیروهای مسلح آلمان کار کرده است.

پنج ماه اعتراض، برای شنیدن صدای مردم افغانستان 

پس از عقب نشینی بوندسوهر در ماه آگوست، برادران برای زندگی با دوستان خود در برلین نقل مکان کردند. آنها به مدت پنج ماه هر روز در مقابل وزارت خارجه تظاهرات کردند. با گذشت زمان، کارمندان محلی و پناهندگان بیشتری در این اعتراض شرکت کردند. این برادران اکنون با سازمان‌هایی مانند Mission Lifeline، Airlift کابل و پزشکان بدون مرز همکاری می‌کنند. هدف آنها این است که با پروازهای چارتر تا حد امکان افراد در معرض خطر را از افغانستان خارج کنند.

امل برلین

Bild: dpa/Patrick Pleul

برگرفته از گزارشی از By Roberto Jurkschat منتشر شده در rbb