Photo : EPD-Bundeswehr / Torsten Kraatz
11. سپتامبر 2021

بیماری روانی سربازان آلمانی در افغانستان، شدت گرفته

استقرار نیروهای مسلح آلمان در افغانستان پیامد مستقیم حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بود. شکست در پایان این ماموریت، بازکردن زخم‌های قدیمی در سربازان و جانبازان این عملیات است.
ناگهان همه چیز دوباره آنجا می‌شود: کابوس‌ها، اختلالات خواب، فیلم ترسناک در سرم درباره جنگ در افغانستان. “آندریاس اگرت”، سرباز سابق بوندس وهر می‌گوید، دیدن تصاویر پایان عملیات در هندوکش و به دست گرفتن قدرت توسط طالبان برای او تقریبا غیرقابل تحمل بود. “این باعث بازگشت مجدد به من شد. به بدتر شدن علائم.”

ایگرت هفت بار در افغانستان در عملیات‌های مختلف شرکت کرد. او مجبور بود بی آنکه اختیاری داشته باشد، به تماشای از دست رفتن همرزمان و کشته شدن افغان‌هایی که برایش عزیز بودند، نگاه کند… اینها چیزی بودند که باعث ایجاد اختلال استرس پس از سانحه در او در سال ۲۰۱۰ شد، مشکلاتی که هرگز به طور کامل بهبود نیافت. او می‌گوید:«من فقط مریض شدم! در حالی که دیگر همرزم هایم جان خود را از دست داده‌اند، خانواده‌هایشان عزیزان خود را از دست داده‌اند».

برای او قابل تحمل نیست که این تصویرها ببیند. آنچه او قبلاً برای آن جنگیده و افغان‌های زیادی جان خود را از دست داده‌اند، را کاملاً ویرانه ببیند! حالا قدرت طالبان نسبت به قبل پیشرفت بیشتری کرده‌، آنها اکنون بسیار بهتر از ارتش آلمان هستند! زیرا آنها هلیکوپترهای بیشتری در اختیار دارند!

دشمنی که او برایش جنگیده، حالا هلیکوپترهای بیشتری دارد!

این را باید سعی کرد عادی گفت!

“ایگرت”، که اکنون در بن زندگی می‌کند، تصمیم گرفت با خبرگزاری ARD در مورد بدتر شدن وضعیت بیماری روانی خود صحبت کند. سایر افراد آسیب دیده از این جنگ در حال حاضر نمی‌خواهند و نمی‌توانند این کار را با توجه به تصاویر و گزارشاتی که از افغانستان پخش شده، انجام دهند.

از دیدگاه انجمن سربازان آلمانی، یک مشکل بزرگ در اینجا آشکار می‌شود: حتی پس از بازگشت آخرین پرواز بوندسوهر از هندوکش در پایان ماه ژوئن، هیچ سیاستمداری روی میز پذیرایی نیامد و تلفن‌ها پاسخ داده نشدند. برنهارد درشرر، رئیس انجمن، در اینباره گزارش می‌دهد. با توجه به تسلط طالبان، این وضعیت به این شکل ادامه یافت: “در تمام کانال‌ها به ما خشم و ناامیدی – به عبارت دیگر، با طوفان احساساتی، مواجه بودیم. به ویژه در بین آسیب دیدگان از این جنگ.”

حالا سربازها رادیکال می‌شوند!

این وضعیت خطر رادیکال کردن شدن میان این سربازان را افزایش می‌دهد. امسال گروه‌های راست گرای جدیدی مانند “جانبازان ۵ در ۱۲” یا “استخر سربازان قدیمی” تاسیس شد که در آن خیالات سرنگونی حکومت بیداد می‌کند.

درشرر توضیح می‌دهد که حالا یک دمنوش سمی، برای تشدید این گرایش‌ها وجود دارد و آن: رویدادهای اخیر در کابل است که به عنوان یک “شکست سیاسی” تلقی می‌شود و کاری که به کل برای آنها بی معنی است.

سربازانی که ابتدا جان خود را در افغانستان به خطر انداختند و سپس سال‌ها مجبور بودند برای تشخیص، درمان و جبران آسیب‌های خود بجنگند!

امل برلین