Image by Tumisu from Pixabay
25. مارس 2020

اینجا آتشی مانده زیر خاکستر؛ یادداشتی از روزا ثابت نیا، پناه‌جوی ایرانی مقیم هامبورگ

سالها پیش که در روزنامه «همسایه ها»، روزنامه محلی خوزستان (استان جنوبی نفتخیز ایران) قلم می زدم، گزارشی نوشتم از سالگرد حادثه ای تلخ، بازماندگان و فراموش شدگان انفجاری مهیب ناشی از نشت لوله های نفت در روستایی مسکونی که منجر به کشته و زخمی شدن و سوختگی های عمیق و دردناک ده ها نفر از ساکنان منطقه شده بود.

زمانی که تیتر «اینجا آتشی مانده زیر خاکستر» را برای گزارشی از یک روستای دور افتاده در منطقه ای محروم در جنوب کشوری به اصطلاح جهان سومی و غیر دموکراتیک انتخاب می کردم هرگز تصور نمی کردم که این تیتر روزی در قلب اروپای متمدن و در بزرگترین و پر رونق ترین و ثروتمند ترین شهر بندری اروپا، در جهان اول و مهد دموکراسی جهان بکار آید! اما حالا با صدایی رساتر به شما می گویم اینجا، در هامبورگ، آتشی مانده زیر خاکستر!

صدر اعظم آلمان، آنگلا مرکل بحران کرونا در کشور را بزرگ‌ترین چالش آلمان پس از جنگ جهانی دوم خواند ‌و نسبت به گسترش سریع کووید-۱۹ به شهروندان هشدار داد. در این میان بنابر اطلاعیه انستیتو رابرت کوخ آلمان، ایالت هامبورگ جایگاه اول فراگیری ویروس کرونا در بین سایر ایالت های آلمان را به خود اختصاص داده است و در شرایطی که سازمان بهداشت جهانی و مسئولان بهداشت آلمان بهترین و مؤثرترین روش پیشگیری را ماندن در خانه و پرهیز از معاشرت با دیگران می دانند و در حالیکه کسب‌ و کارها و ادارات ساعات کاری خود را بشدت محدود یا فعالیت را متوقف کرده اند، زندگی گروهی و دسته جمعی در کمپ های پناهجویی بدون هیچگونه کنترل، نظارت و یا امکانات بهداشتی در جریان است.

در بسیاری از کمپ های پناهجویی در ایالت هامبورگ که با تراکم جمعیت نیز روبروست، هر خانواده تنها در یک اتاق ساکن است ‌ و جهت رفع نیازهای اولیه و ضروری خود ناگزیر از خروج از اتاق است.
برای دسترسی به آشپزخانه، آب، غذا ، توالت، حمام باید راهروهای شلوغ، طولانی، باریک و کثیف را طی کرد و برای استفاده از هریک از ‌موارد فوق، دستگیره های متعدد درها، دستگیره اجاق گازها، کابینت ها، میزها، کلید و پریزها، شیرآلات ، لبه توالت ها، سیفون ها و سایر سطوح مشترک بین ساکنین را لمس کرد یا با آنها تماس داشت!

علاوه بر همه اینها تراکم و حضور افراد در راهروها، حمام ها و بخصوص آشپزخانه های مشترک در فضاهای بسته و تنگ ، چهره به چهره ‌ و نفس درنفس، نفس انسان را از وحشت ابتلا به کرونا در سینه حبس می‌کند! و حال تعطیلی مدارس و حضور کودکان در این مکان های پرخطر ، نگرانی ها را صدچندان کرده است.

بعلاوه تعدادی از ساکنان کمپ های پناهجویی دارای بیماری های زمینه ای همچون ناراحتی قلبی و دیابت هستند که ریسک آسیب پذیری آنان را در چنین محیطی آلوده و مستعد انتشار ویروس کرونا، بشدت بالا می برد.

دراین شرایط بحرانی پناهجویان ساکن کمپ های هامبورگ در محیط های پرخطر و در بی امکاناتی بهداشتی مطلق رها شده اند و طبق دستور العمل های اداره بهداشت، برای حفاظت از جان کارمندان شاغل در این کمپ هاملاقات های حضوری پناهجویان با کارمندان ممنوع شده است! این دستور العمل نه تنها تبعیض آمیز بلکه کاملا غیر انسانی است چرا که هیچیک از پناهجویان به اختیار و انتخاب خود در این کمپ ها ساکن نیستند و مسئولیت تأمین سلامت جان آنان به عهده متولیان امر در ایالت هامبورگ به نیابت از دولت آلمان ‌ واتحادیه اروپاست.

همه آنچه که گفته شد زنگ خطر و هشداری جدی به مسئولان است و عدم توجه به آن میتواند به فاجعه ای انسانی منجر شود که تهدیدجانی پناهجویان ‌و سپس سایر مردم هامبورگ را بدنبال خواهد داشت.
زیراکه اینجا «آتشی مانده زیر خاکستر»و شعله ور شدن آن ، بقول یک ضرب المثل ایرانی: تر و خشک را با هم می سوزاند!

روزا ثابت نیا، پناه‌جوی ۴۶ ساله ایرانی است که از چندی به این سو در شهر هامبورگ زندگی می‌کند.

Image by Tumisu from Pixabay