سپتامبر ۱۰, ۲۰۱۹

کارگاه: زن‌ها با عکس، قصه می‌گویند

شک ندارم شما هم مثل من شنیده‌اید که هر آدمی، قصه‌ای دارد. ولی فقط تعداد کمی هستند که تصمیم می‌گیرند داستان‌ زندگی‌شان را روایت کنند. نه این‌که برای کسی تعریف کنند (که بعدها فراموش شود) بلکه جوری ثبتش کنند که بماند. یکی نوشتن را انتخاب می‌کند، یکی فیلم می‌سازد و دیگری نقاشی می‌کشد تا همان حس‌وحالی را به دیگران بدهد که منظور واقعی‌اش بوده. در کارگاهی که می‌خواهم به شما معرفی کنم، “عکس” به‌عنوان ابزاری برای روایت خودمان انتخاب شده. این کارگاه توسط رسانه‌ی Encounter (رویارویی) برگزار می‌شود. فقط زنان می‌توانند در آن شرکت کنند و حوادث زندگی یا احساسات شخصی‌شان را به تصویر بکشند. شاید بپرسید چندوچون کارگاه چگونه است؟ آیا ما هم می‌توانیم در آن شرکت کنیم؟ جواب سوال دوم این است: بله، شما هم می‌توانید. و در مورد سوال اول:

مربی‌های کارگاه چه کسانی هستند؟

 “لوئیزا” و “اینا” گردانندگان کارگاه هستند. لوئیزا سه سال است که به برلین آمده. اهل برزیل است و در رشته‌ی مردم‌شناسی تحصیل کرده. اینا آلمانی است و او هم در همین رشته درس خوانده. آن‌ها پروژه‌‌های خود را از طریق عکاسی انجام داده‌اند و تا به‌حال چندین کارگاه‌ و نمایشگاه عکس با موضوع‌های مختلف برگزار کرده‌اند.

پروژ‌ه‌ی کنونی آن‌ها مربوط به “زنان” است. از لوئیزا پرسیدم انگیزه‌ی اصلی آن‌ها برای انتخاب این موضوع چه بود. گفت «هر زن‌ ماجراهایی را پشت‌سر گذاشته‌ و حس‌وحال متفاوتی دارد. چه خوب که عکاسی بهانه‌ای شود تا به درون خودش برگردد، به هویتش فکر کند و آن‌ها را از طریق عکس با دیگران شریک شود.»

او در ادامه به زنان مختلفی اشاره کرد که از نقاط مختلف جهان ازجمله آمریکای لاتین، خاورمیانه، اسرائیل و دیگر کشورها به برلین آمده‌اند: «بعضی‌ها پس از مهاجرت احساس سرگشتگی می‌کنند. حس می‌کنند در محیط جدید گم شده‌اند و کسی آن‌ها را نمی‌بیند. کارگاه عکاسی به آن‌ها کمک می‌کند که از زندگی روزمره‌ فاصله بگیرند و به خودشان بپردازند.»  در این کارگاه، عکس به‌عنوان شیوه‌ی بیان مورد تاکید است و تکنیک‌های مخصوص به آن معرفی می‌شوند.

کارگاه چگونه برگزار می‌شود؟

لوئیزا برایم توضیح داد که کارگاه عکاسی هشت جلسه دارد و درعرض دو ماه و نیم برگزار می‌شود (روزهای جمعه از تاریخ ۱۳ سپتامبر تا ۱ نوامبر ۲۰۱۹؛ از ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۹:۳۰). این کارگاه به زبان‌های آلمانی و انگلیسی خواهد بود ولی اگر کسی به زبان دیگری صحبت می‌کند می‌تواند از قبل درخواست کند که مترجم داشته باشد. همچنین حضور برای خانم‌های علاقه‌مند با هر دوربینی که در دسترس دارند، آزاد است.

‌کارگاه چند مرحله دارد: ابتدا، شیوه‌های مختلف عکاسی و تکنیک‌های پایه‌ای آن آموزش داده می‌شود مثل نورپردازی، کمپوزیسیون و زاویه‌ی دید. هرکس با توجه به سلیقه‌ی خود نظر می‌دهد که از شیوه‌ای خوشش می‌آید یا نه. آن‌ها یاد می‌گیرند که از تکنیک‌های مختلف عکاسی چگونه برای ابراز احساست درونی یا تجربه‌های شخصی خودشان استفاده کنند.

سپس به آن‌ها تمرین داده می‌شود. برای هر تمرین عکس می‌گیرند و به کارگاه می‌آورند تا با دیگران در موردشان صحبت کنند. آن‌ها از طریق این تمرین‌ها کم‌کم درباره‌ی پرو‌ژه‌شان به ایده می‌رسند و موضوع موردعلاقه‌شان را انتخاب می‌کنند. ایده‌ی کسی ممکن است غذاهایی باشد که دلش برایشان تنگ شده. دیگری ممکن است بخواهد حالات درونی‌اش را پس از مهاجرت به تصویر بکشد.

در مرحله‌ی سوم، شیوه‌ی متناسب با  اجرای هر موضوع انتخاب می‌شود. بعضی‌ها دوست دارند پروژه‌شان را فردی انجام دهند و برخی گروهی. درنهایت عکس‌ها چاپ می‌شوند و روی دیوار به نمایش گذاشته می‌شوند. هر پروژه از یک تا پنج عکس تشکیل شده. یکی ممکن است در چهار عکس به‌صورت سریالی داستانی را روایت کند و دیگری صرفاً لحظات خاصی از حالاتش را انتخاب کند و بخواهد بیننده را به عمق آن ببرد.

چند نمونه عکس از کارگاه‌های قبلی

حالا شما بگویید: با دیدن این عکس‌ها به چیزهایی پی می‌برید؟

این‌هم یک عکس از حال و هوای کارگاه‌ قبلی:

برای اطلاعات بیشتر به سایت زیر مراجعه کنید:

http://www.encounter-blog.com/fa/فارسی/