آوریل ۱۰, ۲۰۱۹

قالین افغانستان شهرت خوبی در آلمان دارد

قالین‌های افغانستان به داشتن کیفیت، رنگ و دیزاین مناسب شهرت دارد. قالین‌بافی در افغانستان پیشینه طولانی دارد و این صنعت در میان ترکمن‌های افغانستان بسیار مروج است و بهترین قالین‌بافان آفغان، ترکمن‌ها هستند. در افغانستان در حال حاضر در حدود ۲۰۰ شرکت قالین‌بافی فعالیت می‌کنند و سالانه حدود ۵۰۰ هزار متر قالین به ارزش تقریبی ۲۰۰میلون  دلار تولید دارد. براساس آخرین آماری که مقامات افغانستان منتشر کرده اند بیش از ۸۰۰ هزار نفر دراین صنعت شاغل هستند. بیشتر از ۵۰۰  نوع قالین به لحاظ شکل ودیزاین در افغانستان بافته می‌شود. مهاجرت افغان‌ها به پاکستان و ایران در جریان جنگ‌های داخلی سبب رونق این صنعت در این کشورها شد و قالین‌های ساخته شده توسط افغان‌ها به نام این دو کشور صادر می‌شدند و این موضوع باعث شد که افغانستان مقام نخست قالین را که سال‌های سال در اختیار داشت، از دست بدهد. مشهورترین قالین‌های افغانستان قرقین، هراتی، قزل اعیاق، ساورقی، قلعه زالی و اندخویی هستند.

عبدالرحمن سینانی ۴۰ ساله پناهجوی افغان است که مغازه قالین‌فروشی اش را در سال ۲۰۰۱ در شهر هامبورگ افتتاح نموده است. آقای سینانی می‌گوید که قبل به بازار آمدن فرش‌های ماشینی و ارزان، قالین‌های افغانستان مشتری خوبی در هامبورگ و سراسر آلمان داشت، اما ارزان بودن فرش‌های ماشینی و دیزاین این فرش‌ها به رنگ‌های شاد و مد روز، بازار قالین‌های افغانی را تا اندازه کساد نموده است. آقای سینانی می‌افزاید که :”شهرت مغازه ما بخاطر فروش قالین‌های افغانی است، اما ما در حال حاضر قالین‌های ایرانی و ترکی را نیز می‌فروشیم. قالین‌های ساخت افغانستان، عموما دستی هستند و قیمت قالین‌های دستی را نمی‌توان با قالین‌های ماشینی مقایسه نمود. بطور مثال قیمت یک قالین دست‌باف ابریشمی دو متره ساخت افغانستان بطور میان‌گین در حدود ۲۵۰۰ یورو است، در حالی که قیمت یک قالین ۱۲ متره ماشینی ایرانی و یا ترکی در حدود ۵۰۰ یورو است. خوب طبعی است مشتری به دنبال جنس ارزان با رنگ‌های شاد و متنوع است.”

آقای سینانی می‌افزاید که در حال حاضر مشتری قالین‌های افغانی، مشتریان ثروتمند هستند. آقای سینانی یکی از دلایل شهرت قالین افغانی را استفاده از پشم مرغوب و طبعی و استفاده نکردن رنگ‌های شیمیایی می‌داند. عبدالرحمان سینانی یکی از دلایل افت شهرت قالین‌های ساخت افغانستان را در بازارهای اروپایی صادرات قالین افغانستان به نام پاکستان می‌داند :”متاسفانه، افغانستان به دلیل نداشتن مسیر آبی و هم‌چنان نداشتن کارخانه‌های شستشو، رفو و بسته‌بندی معیاری قالین نمی‌تواند مستقیما به اروپا صادرات داشته باشد و صادرات قالین نیز از طریق دهلیز هوایی “آفتابه خرچ لحیم می‌شود”، ناگزیر است تا قالین‌هایش را برای صادرات به اروپا به پاکستان بفرستد. پاکستان نیز پس از شستشو و بسته‌بندی این قالین‌ها را به نام خودش به اروپا و سایر نقاط جهان صادر می‌کند.”

عبدالرحمان سینانی به این باور است تا زمانی که مشکل شرکت‌های معیاری شستشو و بسته‌بندی قالین در افغانستان حل نشود و راه مناسب و ارزانی برای صادرات قالین در افغانستان پیدا نشود، شهرت قالین افغانستان تحت‌الشاع پاکستان خواهد ماند. آقای سینانی از پناهجویان موفق افغان است که پس از آمدن به آلمان مغازه قالین‌فروشی خودش را راه‌اندازی نموده و در این مغازه برای ۱۱ نفر دیگر نیز شغل ایجاد نماید.

متن: نورالله رحمانی

Photo: Noorullah rahmani