ژانویه ۸, ۲۰۱۹

آیا نیروهای آلمانی از افغانستان خارج می‌شوند؟

پس از آن‌که رسانه‌های آمریکایی به نقل از دولت ایالات متحده آمریکا اعلام نمود که آن کشور تعداد نیروهایش را در افغانستان به نصف کاهش خواهد داد، آلمان درباره صحت و سقم این موضوع از ایالات متحده خواستار وضاحت بیشتر شد.

آلمان در حال حاضر در شمال افغانستان در حدود ۱۳۰۰ سرباز دارد که عمدتا به نیروهای امنیتی افغانستان آموزش می‌دهند. به باور بسیاری از آگاهان نظامی، خروج نیمی از ۱۴۰۰۰ سرباز آمریکایی از افغانستان انگیزه هم‌پیمانان اروپایی آن‌کشور به ویژه آلمان را برای ماندن در افغانستان کاهش خواهد داد و طالبان نیز به امید شکست نیروهای آمریکایی و ناتو از حاضرشدن بر سر میز مذاکره سرباز خواهند زد. دولت آلمان تا کنون موضع‌اش را دراین باره به روشنی اعلام نکرده است که پس از خروج نیمی از سربازان آمریکایی از افغانستان چه پالیسی را در پیش خواهد گرفت. حضور نیروهای آلمانی در افغانستان نیز در مقایسه با سال‌های گذشته برای شهروندان آلمانی از جذابیت کمتری کمتری برخوردار است.

براساس آخرین نظرسنجی که توسط یک نهاد تحقیقاتی “YouGov” انجام شده، نشان می‌دهد که ۴۸ درصد آلمان‌ها گفته اند که می‌خواهند نیروهایشان از افغانستان خارج شوند، در حدود ۲۹ درصد طرفدار ماندن این نیروها در افغانستان اند و ۲۲ درصد نیز نظر واضح و مشخصی نداده اند. نظرسنجی‌های که در سال‌های گذشته انجام شده بودند، نشان می‌داد که بیش از نیمی از شرکت‌کنندگان بر ماندن نیروهای کشورشان در افغانستان تاکید می‌کردند.

احتمال دیگری که شاید ایالات متحده را به این تصمیم مجاب کرده باشد، نوعی توافق با پاکستان و صلح با طالبان باشد. شاید دونالد ترامپ بخواهد خودش از طولانی ترین جنگ که این کشور داشته، برهاند.

گفتگوهای صلح افغانستان؛ صلحی که صاحب خانه کمترین نقش را دارد

در زبان دری ضرب‌المثلی مشهوری است که می‌گوید “ریش از من اما اختیارش در دست دیگران”. این ضرب‌المثل در روند گفتگوهای صلح افغانستان مصداق بارزی است از این‌که، همه در گفتگوهای صلح افغانستان نقش دارند به جز از افغان‌ها. شاید برای برخی این پرسش مطرح شود که طالبان در روند گفتگوهای صلح نقش مستقیمی دارند- آیا طالبان افغان نیستند؟ طالبان یک گروه مزدور اند که برای منافع پاکستان، ایران و روسیه برای به‌دست گرفتن قدرت می‌جنگند و سیاست‌های خام و ناپخته دولت افغانستان سبب شده است تا این گروه اصلا دولت افغانستان را جانب مقابل خویش نشمارد و تاکنون بارها اعلام نموده که طرف گفتگوهای این گروه آمریکا است نه دولت افغانستان.

بازی‌های پشت پرده

ایالات متحده آمریکا طولانی ترین جنگ خود را در افغانستان تجربه می‌کند. این کشور تاکنون میلیاردها دالر دراین جنگ سرمایه‌گذاری کرده، بدون آن که نتیجه مطلوبی را به‌دست بیاورد. جنرال سکات میلر، فرمانده کل نیروهای آمریکایی چندی قبل در نشست سنای آن‌کشور به صراحت گفت، آن‌ها به نتیجه رسیده اند که طالبان را نمی‌توانند از طریق نظامی شکست دهند و برای ختم جنگ تقریبا چهل‌ساله افغانستان راهی جز صلح با طالبان وجود ندارد.

زلمی خلیل‌زاد، آمریکایی افغان‌تبار از سوی دونالد ترامپ مامور مذاکره با طالبان شد. گفتگوهای صلح خلیل‌زاد با طالبان تا کنون دوبار در قطر و ابوظبی با طلبان بدون داشتن نتیجه‌ای ملموس برگزار شده است و قرار است دور سوم این گفتگوها در قطر انجام شود. پیش ازاین قرار بود تا این دور از گفتگوها در ریاض پایتخت عربستان سعودی انجام شود، اما طالبان گفته اند که گفتگوهای صلح را دراین کشور بخاطری انجام نمی‌دهند که عربستان و امارات متحده عربی بر آن‌ها فشار آورده اند تا گفتگوهای مستقیم صلح را با دولت افغانستان انجام دهند.

طالبان تاکنون نشان داده‌اند که به قانون‌اساسی، نهادهای مدنی و اجتماعی و زندگی صلح‌آمیز اعتناء و باور ندارد و به تنها چیزی که می‌اندیشد، برداشت افراطی از اسلام است که تنها خود آن‌ها و گروه‌های تروریستی به آن اعتقاد دارند. صلح آرزوی دیرینه همه افغان‌ها است، اما صلحی که حقوق همه اقشار در آن رعایت شده باشد. صلحی که توسط کشورهای خارجی و با درنظرداشت منافع آن‌ها به مردم افغانستان دیکته شود، نه‌تنها پایدار نخواهد بود، بل باعث شکل گرفتن وضعیت به مراتب پیچیده تر و بغرنج تر خواهد شد.

متن: نورالله رحمانی

Photo: Bettina Ruehl